Przypowieści: dlaczego uczymy się poprzez historie?

(c) Richard Bolstad

Jaki jest sekret wpływania na tysiące ludzi? Może się to wydać dziwne, ale najważniejszym sekretem jest opowiadanie historii. Podobno pewnego dnia ktoś zapytał Jezusa z Nazaretu o jego styl nauczania: „Dlaczego mówisz do nich w przypowieściach?” Odpowiedział, cytując wcześniejszego żydowskiego proroka Izajasza, że jego celem jest wypowiadać się w taki sposób, aby inni byli prowadzeni przez jego historie, aby „widzieli swoimi oczami i słuchali uszami, i rozumieli sercem, i zwracali się i byli uzdrowieni”. (Biblia chrześcijańska, Mateusz, 13,15 i Izajasz, 6,10). Bardziej dosłowna odpowiedź została umieszczana w starszych przekładach, „aby ci, którzy mają oczy, zobaczyli, ci, którzy mają uszy, usłyszeli, a ci, którzy mają serce, by zwrócili się do mnie i zostali uzdrowieni”. Istnieje przekonanie, że nie wszyscy odbierają wiadomość w ten sam sposób, dlatego poprzez  historie mamy dużo większą szansę na uzyskanie zrozumienia wśród słuchaczy.

W NLP (Neuro Linguistic Programming) nauka oparta jest na wielu motywacyjnych wypowiedziach. Mówimy w taki sposób, aby aktywować wszystkie obszary zmysłowe w mózgu. Ludzie preferują różne systemy sensoryczne: wizualny, słuchowy lub kinestetyczny. Nasze historie budujemy więc ze wszystkich trzech sposobów, przez co docieramy do większej liczby osób. Naukowcy z Uniwersytetu Princeton w 2010 roku po raz pierwszy zademonstrowali za pomocą skanów mózgu, że gdy jedna osoba opowiada historię, a inna słucha, obie te osoby wykazują zsynchronizowaną aktywność mózgową. Ta synchronizacja , czyli w terminologii NLP „rapport”, występuje wtedy, gdy oprócz faktów pojawiają się obrazy zmysłowe wywoływane przez historię. Słuchacz, aby zrozumieć twoją historię, wyobraża ją sobie we wszystkich systemach sensorycznych.

Jeżeli masz ważną wiadomość do przekazania, najlepszym sposobem na nawiązanie kontaktu z publicznością jest rozpoczęcie historii. Przedstaw kluczowy element opowiadania, tak aby słuchacze zrozumieli twój punkt widzenia w kategoriach konkretnych obrazów, dźwięków i wrażeń, zamiast tworzyć przypadkowe powiązania z własnymi doświadczeniami. Następnie wyjaśnij, w jaki sposób mogą praktycznie wykorzystać ten kluczowy punkt w swoim życiu, podając instrukcje, za którymi z większym prawdopodobieństwem podążą. Ta sekwencja nazywana jest w sprzedaży „Incident-Point-Benefit” (zdarzenie-puenta-korzyść). Opowiadasz historię o incydencie, kluczową kwestię, a następnie wyjaśniasz, w jaki sposób dana osoba może wykorzystać ją, aby odnieść korzyści dla siebie.

Najlepszym sposobem na nawiązanie tego typu połączenia jest opowiadanie własnych historii lub opowieści o ludziach, którzy skorzystali już z tej części opowiadania. Wyjaśniając to tobie osobiście, korzystam z nauk wybitnych nauczycieli. Mógłbym również zacząć od cytatu, pytania bez odpowiedzi lub statystyk sławnych osób, ale najprostszym sposobem na rozpoczęcie wypowiedzi jest opowiedzenie dobrej historii.

Więc gdzie znajdziesz dobrą historię? Jeśli masz już pomysł, to jest on dla ciebie ważny. Oznacza to, że wyniosłeś naukę z pewnego doświadczenia lub przeżyłeś jakąś historie, i kiedy usłyszałeś pewną ideę, zdałeś sobie sprawę, że to dobry sposób na podsumowanie własnych doświadczeń. Najlepsze historie wywodzą się z własnych przeżyć, ponieważ są emocjonalne i najpierw poruszają ciebie, a potem drugą osobę, której mózg synchronizuje się z twoim.

Skuteczni mówcy motywacyjni przykładają dużą wagę do tego, co w ich doświadczeniu jest wyjątkowe. Co jest nie tylko prawdziwe, ale też mogą  o tym powiedzieć w sposób, w jaki nikt inny nie mówił. Na przykład mówiąc „szkoliłem w miejscach, gdzie były wojny lub klęski żywiołowe”, wyjaśniam, jak być odpornym w trudnych sytuacjach, odwołuję się do moich wspomnień, do wydarzeń, których sam doświadczyłem. W pewnym sensie każdy mówca motywacyjny znajduje się na końcu „podróży bohatera”: w tej jej części, w której powraca i dzieli się swoimi doświadczeniami z innymi.

Twoja podróż jest wyjątkowa. Nikt nie będzie lepszy w nauczaniu jej od ciebie. Twoja historia nie musi być „dramatyczna” jak hollywoodzkie filmy, by była skuteczna. Historia może być prosta. Postaraj się określić historię na podstawię własnych doświadczeń, wybierz jeden najważniejszy element i na jego podstawie sprawdź, jak zachęciłbyś kogoś, kto chciałby być mówcą, aby zobaczył go u siebie.

Pamiętaj: opowiadanie własnej historii i robienie z niej przykładu synchronizuje się z ludźmi lepiej niż fakty.

Źródło: https://www.transformations.net.nz/trancescript/motivational.html